1. Ktoś podał przykład osoby zatrudnionej do koszenia trawy. Nie porównujcie osoby zatrudnionej na etacie do zleceniobiorcy, mającego d.g. Już prędzej porównajcie do kafelkarza lub innego rzemieślnika.

2. Prezesi nie rozmawiają z takimi chłopakami o stronkach za 1600zł. Co najwyżej właściciele firemek o podobnej proweniencji co zleceniobiorcy.

3. Architekt bierze o wiele więcej, bo nie każdy ma uprawnienia do zaprojektowania domu, nie wystarczy tutaj laptop i podręcznik. Do poważniejszych projektów informatycznych też nie, ale do tzw. stronek w php/mysql tak.
Tam negocjacje zaczynają się od kwot przynajmniej o dwa rzędy wielkości wyższe. ))

Zacznijcie się wreszcie cenić!
Bo w ten sposób “pracujecie” na wycenę swojej pracy w przyszłości.

1. “konkret” – rozmowa polegająca na wymianie rzeczowych argumentów, a padające kwoty mają realne uzasadnienie
2. “na pajaca” – rozmowa polegająca na ogrywaniu pozorów oraz grze na emocjach “przeciwnikach”

ad 1. polecana jeśli znasz swoją wartość i potrafisz dobrze uzasadnić swoje racje, a przy tym jesteś osobą (chociaż w pewnym stopniu) pewną siebie.

ad 2. polecana, kiedy twoje argumenty są do dupy lub nie masz zielonego pojęcia o tym o czym dyskutujesz, ale jesteś osobą zlecającą lub inicjującą spotkanie.

ad 2. (z przymrużeniem oka) żeby “wygrać” zrób tak:
- spotkanie powinno się odbyć na twoim “terenie” (to ty jego zaprasza a nie odwrotnie)
- pierwsze spotkanie niespodzienie przełóż – niech wie, że masz tysiąc ważniejszych spraw niż “to”
- na spotkaniu, na wstepie, wkazaż, że jesteś dużo ważniejszy od niego, opowiedz jakąś bajkę o sobie: jak dużo ludzi zatrudniasz, jak wielu masz klientów, jak wielkiej wagi musisz na codzień podejmować decyzje, albo jak wielkie projektów zrealizowałeś – w gruncie rzeczy nie ma znaczenia czy to prawda czy nie, znacznenie ma tylko to czy “przeciwnik” jest w stanie zweryfikować to co mu opowiesz. celem tej opowieści ma być to żeby “przeciwnik” wiedzieł, że sprawa dla której się spotkaliście to dla ciebie tylko “pierdnięcie”
- nie ujawniaj niezamierzonych emocji, szczególnie! bez względu na wszystko nie wolno ci pokazać, że ci na “tym” w ogóle zależy
- sprawiaj wrażenie pewnego siebie za wszelką cenę, nawet jak sekretarka wpadnie z krzykiem że twoja żona miała wypadek, albo że biurowiec się pali i trzeba uciekać or whatever…. – kontynuuj rozmowę z kamienną twarzą, przecież dla ciebie takie gromy to pikuś
- kiedy padnie jakaś kwota ze strony “przeciwnika” (bez względu na to czy to będzie 10tys czy 5zł), zrób wielkie oczy, otwórz szeroko usta i zamilcz. patrz na niego i szukaj oznak zakłopotania lub niepewności – jak się choć trochę zmiesza, będzie to sygnał, że z tych “5zł” da rade zejść do “1zł”
- szukaj słabych stron rozmówcy i zrób nich główny temat dyskusji, daj do zrozumienia, że on się do tego nie nadaje, bo tobie na tym właśnie zależy, np powie, że robi wszystko na stornie, ale php-a zleca kumplowi – wtedy, rozkładając szeroko ręce i robiąc głęboki lot plecami w oparcie fotela powiedz np “to ja się chyba spotykam z niewłaściwą osobą”, a na końcu zaproponuj mu jednak współprace, ale za 1/2 ceny, którą dotychczas utargowałeś, bo w końcu czegoś tam nie umie (jeden chuj czy to tobie się przyda czy nie, argument jest!)
- udawaj lekkie oburzenie i zrób groźno-zamyśloną minę wtedy kiedy będzie argumentował za co “tyle” chce – tyle możesz zrobić nie wiedząc o czym mówi.
- jak cie “zagnie” mów, że nie jesteś “informatykim”, “tynkarzem”, “hydraulkiem” (czy kim kolwiek innym z kim właśnie rozmawiasz), i poproś go żeby ci wytłumaczył, poczekaj, aż rzuci jakieś fachowe słowo, wtedy koniecznie przerwij mu w pół zdania i (najlepiej z szeroko rozłożonymi rękoma) powiedz głośno np: “no pan to mi może wmówić wszystko, bo przecież ja się na tym nie znam”
- mniej przgotowane awaryjne teksty: poszukaj w necie co i za ile ktoś coś podobnego robił, i kiedy będzie trzeba mów coś w stylu “mój znajomy za ‘to i tamto’ zapłacił ‘tyle i tyle’ (podziel przez 2), a i tak twierdzi, że przepłacił” – i tak tego nie zweryfkuje.
- określ specyfikacje zadania używając jego specjalistycznych słów, np “to 500zł zł to z fleshami i dynamicznym menu”, jak flesh albo menu nie będzie ci się podobało to wmów mu, że inaczej ci to opowiedział na rozmowie (no w końcu nie jesteś informatykiem, więc skąd masz wiedzieć czy flash to tylko migający guzik, czy interaktywna prezentacja firmy z filmiekiem we fullhd) – to przecież jego wina
- specyfikacje zadania w umowe pisz ogólnikami – będziesz mógł więcej wymóc
- jeśli wyczułeś naiwniaka lub nowicjusza, to koniecznie staraj się załatwić sprawe bez umowy, np “to niech pan przygotuje, pokaże, wgramy na nasz serwer i zobaczymy”, powydziwaj, niech poprawia, jak się będzie buntował wmawiaj mu, że przecież taka była umowa i nie może zrezygnować. na końcu zapłać mu 1/4 tego co uzgodniliście, bo przecież nie było tak jak tego chciałeś. jak przyjmie – jesteś “w domu” – nie pozwie, nie zrobi zadymy, bo przyjmując kase zgodził się na ustne warunki, a ty możesz mieć go głęboko w dupie. jak zacznie burzyć to zmień hasła na servie i powiedz, że się rozstajemy bo współpraca się nie układa. jak czegoś nie dokończył to daj to sutentowi za 1/16 jego ceny.

Za bardzo zwyrodniłem? Nie sądzę, wielu pseudo-prezesów tak właśnie załatwia sprawy